notes_ch_02

Σημειώσεις Τόμου 2

[←1]

Σημείωση von Hammer-Purgstal: Η κορυφή προσεγγίζεται εύκολα σε εννέα ώρες, πάνω σε άλογο. Ο μεταφραστής είχε πραγματοποιήσει το ταξίδι εκείνη την εποχή, παρέα με τον κ. Stratton, τον Βρετανό υπουργό, και τον Β Bielfields, τον Ρώσο επιτετραμμένο, κατά το έτος 1804. Στην περιγραφή του μήκους και της δυσκολίας του δρόμου ο Εβλία προσθέτει προφανώς τον απαραίτητο χρόνο για ξεκούραση και την τουρκική ραθυμία.

[←2]

[←3]

Γενικιόι

[←4]

κάστρο του Καβάκ

[←5]

Ρίβα

[←6]

Σίλε, Χηλή

[←7]

νησί Κέρπε

[←8]

Kandıra

[←9]

Geviye

[←10]

Akçaşar

[←11]

Επίνειο του Μπόλου είναι το Akçakoca, παλαιότερα ονομαζόμενο Akçaşehir, που είναι κατά πάσα πιθανότητα το Ακτσεσάρ του Εβλία. Απέχει όμως από το Κέρπε 85 χλμ. Από πού κωπηλάτησαν για 10 μίλια;

[←12]

Ερεγλί

[←13]

[←14]

[←15]

[←16]

[←17]

[←18]

[←19]

[←20]

[←21]

[←22]

[←23]

[←24]

[←25]

[←26]

[←27]

[←28]

[←29]

[←30]

Στα βορειοδυτικά

[←31]

[←32]

[←33]

[←34]

[←35]

[←36]

[←37]

[←38]

[←39]

[←40]

[←41]

[←42]

[←43]

[←44]

[←45]

[←46]

[←47]

[←48]

[←49]

Έτσι μεταφράζει ο von Hammer-Purgstall, αλλά στο πρωτότυπο δεν φαίνεται να υπάρχουν Έλληνες: Ammâ Çiço ve Çağata ve Lezgi re‘âyâları gâyet lecûclardır (αλλά οι ραγιάδες Τσίτσου και Τσαγκατάι και Λεζγοί είναι πολύ επίμονοι άνθρωποι).

[←50]

[←51]

[←52]

Kayaköy köy -Kemalpaşa -Artvin

[←53]

Rutha

[←54]

Αρακλί

[←55]

[←56]

Αρχαβί;

[←57]

Χόπα

[←58]

Γωνία

[←59]

[←60]

[←61]

[←62]

[←63]

[←64]

[←65]

[←66]

[←67]

Έρλαου

[←68]

Μαγυάρους

[←69]

Χατζή Χαλίφα, Rumeli und Bosna, 130: Delonia.

[←70]

Psezuapse?

[←71]

Kutassi, Gudauta

[←72]

[←73]

[←74]

Μάλλον ο ποταμός Σάμπεκ (Sambek)

[←75]

Ο ποταμός Μίους (Mius)

[←76]

Μπαχτσεσαράι και σήμερα, 35 χλμ βορειοανατολικά του λιμανιού της Σεβαστούπολης της Κριμαίας.

[←77]

Αμάν: Ασφάλεια και προστασία που χορηγείται στον χάρμπι (εχθρό) σε μουσουλμανικό έδαφος, χωρίς την οποία η ζωή και η περιουσία του θα βρίσκονταν στο έλεος οποιουδήποτε επιτιθέμενου. Επίσης, έλεος που δόθηκε σε μάχη.

Η μουσουλμανική προστασία —αμάν για τον ξένο, ντίμμα για τον υποτελή— καθόριζε και περιόριζε τα δικαιώματα των μη μουσουλμάνων και καθιέρωνε τους δεσμούς εξάρτησής τους. Βλέπε, για παράδειγμα, Ιμπν Άμπι Ζάιντ αλ-Καϊραβάνι:

«Δεν υπάρχει πρόβλημα να σκοτώνουμε λευκούς μη Άραβες που έχουν συλληφθεί αιχμάλωτοι. Κανένας όμως δεν μπορεί να εκτελεστεί, όταν του έχει χορηγηθεί το αμάν (προστασία). Οι υποσχέσεις που τους δίνονται, δεν πρέπει να αθετούνται. Γυναίκες και μη έφηβοι [δηλ. μικρότεροι] δεν θα εκτελούνται. Πρέπει κανείς να αποφεύγει να σκοτώνει μοναχούς και ραββίνους, εκτός αν έχουν λάβει μέρος στη μάχη. Γυναίκες θα εκτελούνται επίσης, αν έχουν συμμετάσχει στον αγώνα. Το αμάν που χορηγείται και από τον πιο ταπεινό μουσουλμάνο πρέπει να αναγνωρίζεται από άλλους [μουσουλμάνους]. Μια γυναίκα και ένα παιδί μικρότερο από έφηβο μπορούν επίσης να χορηγήσουν το αμάν, όταν γνωρίζουν τη σημασία του. Όμως, σύμφωνα με άλλη γνώμη, αυτό ισχύει μόνο αν επιβεβαιωθεί από τον ιμάμη. Ο ιμάμης θα κρατήσει το ένα πέμπτο της λείας που συνέλαβαν οι μουσουλμάνοι κατά τη διάρκεια του πολέμου και θα μοιράσει τα υπόλοιπα τέσσερα πέμπτα στους στρατιώτες του στρατού. Κατά προτίμηση, η κατανομή θα πραγματοποιείται σε εχθρικό έδαφος».

[←78]

Κάστρο στην περιοχή της Σεβαστούπολης της Κριμαίας

[←79]

Κελίγρα: Το ακρωτήριο Καλιάκρα (Καλή Ἄκρα) βορειοανατολικά της Βάρνας στη Βουλγαρία.

[←80]

Σιλίστρα: Πόλη στη βορειοανατολική Βουλγαρία, στη νότια όχθη του κάτω Δούναβη.

[←81]

Δοβρουτσά: Η περιοχή της Ρουμανίας (κυρίως) και της Βουλγαρίας, μεταξύ της Μαύρης Θάλασσας και της παράλληλης ροής του Δούναβη, μετά την προς βορρά στροφή του στην περιοχή της Σιλίστρα.

[←82]

Ντάντσιχ: Τώρα Γκντανσκ στην Πολωνία.

[←83]

Παραβάντι: Σήμερα Προβάντια στη Βουλγαρία, 48 χλμ δυτικά της Βάρνας, στην ενδοχώρα.

[←84]

Κοράνι, 37.79: «Ειρήνη! —ας είναι— ο χαιρετισμός μας για τον Νώε από όλο τον κόσμο!»

[←85]

Τώρα Μπαμπαεσκί στην Ευρωπαϊκή Τουρκία, 55 χλμ νοτιοανατολικά της Αδριανούπολης (Εντίρνε).

[←86]

Τώρα Μπαμπαντάγκ στη Ρουμανία, 35 χλμ νότια της Τούλτσεα και 107 χλμ βόρεια της Κωνστάντζας.

[←87]

Καρα-Χερμάν: Κατά τον Χατζή Χαλίφα (Rumeli und Bosna, 27) σε απόσταση μιας ημέρας ταξιδιού εκατέρωθεν από Κωνστάντζα και Μπαμπαντάγ.

[←88]

Αγχίαλο, τώρα Πομόριε στη Βουλγαρία.

[←89]

Σωζόπολη, τώρα Σοζόπολ στη Βουλγαρία.

[←90]

Μεσημβρία, τώρα Νεσέμπαρ στη Βουλγαρία.

[←91]

Τώρα Ιγκνεαντά στην Ευρωπαϊκή Τουρκία.

[←92]

Για παράδειγμα, στα Θηριακά του Νίκανδρου Κολοφώνιου (2ος αιώνας π.Χ.) διαβάζουμε: «Το ζώο που λέμε “σαλαμάνδρα” είναι περίεργο. Δεν την πειράζει καθόλου η φωτιά, αλλά ζει από αυτήν και μένει μέσα σε αυτήν και περνάει χωρίς να καίγεται από τη φωτιά. Και το δέρμα της είναι όλο στίγματα» (Χαλεπὸν δέ ἐστιν θηρίον καὶ ἡ καλουμένη σαλαμάνδρα· ἀδικεῖται δ’ οὖν ὑπὸ πυρὸς οὐδέν, ἀλλὰ ἐν τούτῳ διαιτᾶται καὶ μένει παρὰ τῷ πυρὶ καὶ διεξέρχεται ἀβλαβῶς, καὶ τὸ δέρμα ἡ σαλαμάνδρα πᾶν κατάστικτον ἔχει: Nicandri Colofonii, Theriaca 818-821, Fleischer 1816).

[←93]

[←94]

Κατρ-ι νεμπάτ: Όπως σημειώνει η Amy Singer (επιμ.), Starting With Food . Culinary Approaches to Ottoman History (Πρίνστον 2011), 127-128, ο όρος εμφανίζεται στον Εβλία ως Hamavî katr-ı nebât , katr-ı nebât-ı Hamavî και kand-i nebâtı Ham[e]vî. Το nebât-ı hamavi μπορεί να αναγνωριστεί ως κάποιο είδος ζάχαρης από τη Χάμα, πόλη κοντά στο Χαλέπι. Φαίνεται ότι είχε μεγάλους κρυστάλλους καθαρής ζάχαρης και δινόταν σε ανθρώπους που χρειάζονταν ώθηση ενέργειας. Αναφέρεται σε εποχή που η ζάχαρη ήταν πολυτέλεια και της αποδίδονταν θαυματουργές ιδιότητες.

[←95]

Τερμίς: Η Θερμησία, το κάστρο της Ερμιονίδας.

[←96]

Κατά τη Marianna Yerasimos , ”Evliya Çelebi Seyahatnamesi ’nde Yunanistan : Rota ve Güzergahlar”, Bir Allam-i Cihân Stefanos Yerasimos (1942-2005), II . C ., Kitap Yayınları, İstanbul 2012, σελ. 735-837, το νησί Μπεράκ είναι η Πρώτη, βόρεια του Ναβαρίνου, απέναντι από τη Μαραθούπολη. Επειδή όμως από την πιο πάνω περιγραφή του Εβλία το νησί Μπεράκ βρισκόταν μεταξύ Μεθώνης και Ναβαρίνου, το νησί Μπεράκ του Εβλία είναι πιθανώς η Σαπιέντσα, απέναντι από τη Μεθώνη.

[←97]

Η νησίδα Άγιοι Θεόδωροι, 10 χλμ δυτικά των Χανίων, απέναντι από τον Πλατανιά.

[←98]

[←99]

[←100]

[←101]

Κάστρο του Κέλλι: Κάστρο του Πόρτο Κάγιο (Porto Caillo)

[←102]

Καποσπάντα: Πόρτο Κάγιο

[←103]

Μενκεσί: Η Μονεμβασία. Βλέπε Χατζή Χαλίφα, Rumeli und Bosna, 116: Mengesché

[←104]

Νάπολι [ντι Ρομάνια]: Το Ναύπλιο. Βλέπε Χατζή Χαλίφα, Rumeli und Bosna, 113: Anaboli, Napoli

[←105]

Ιστεντίλ: Η Τήνος. Βλέπε Χατζή Χαλίφα, Rumeli und Bosna, 196: Istendil

[←106]

Σήμερα Χεντέκ (Hendek)

[←107]

Σήμερα Ντούζτζε (Düzce)

[←108]

Γκέρεντε (Gerede) και σήμερα

[←109]

Μπαγιντίρ (Bayındır) και σήμερα

[←110]

Τσερκές (Çerkeş) και σήμερα

[←111]

Ατ-καρατζαλάρ (Atkaracalar) σήμερα

[←112]

Το Κοτσχισάρ (Koçhisar) ονομάζεται τώρα Ιλγκάζ (Ilgaz)

[←113]

Τόσια (Tosya)

[←114]

[←115]

Χατζηχάμζα (Hacihamza) και σήμερα

[←116]

Οσμαντζίκ (Osmancık) και σήμερα

[←117]

[←118]

Το Χατζηκιόι εδώ και το Γκουμούς πιο κάτω έχουν πια ενωθεί στο Γκουμουσχατζηκιόι (Gümüşhacıköy)

[←119]

Νικχισάρ, τώρα πια Νικσάρ, είναι παραφθορά του αρχαίου ονόματος Νεοκαισάρεια.

[←120]

Κογιουλχισάρ

[←121]

[←122]

Η ασαφής εδώ μετάφραση τού πρωτοτύπου στα αγγλικά εννοεί μάλλον ότι μετά τη συμβολή ο Μουράτ παίρνει το όνομα τού Ευφράτη. Διαφορετική ερμηνεία δεν δικαιολογείται από το κείμενο που προηγείται και ακολουθεί. Επίσης κανένας δεν αναφέρει ποτέ ως Μουράτ το ενωμένο ρεύμα μετά τη συμβολή.

[←123]

Cisr-i Bombuç‘a στο οθωμανικό κείμενο (Evliya Çelebi, Seyahatnamesi, II. Kitap).

[←124]

Μπαλίς (Balis), η αρχαία Βαρβαλισσός.

[←125]

Το Καλάτ Τζαμπάρ (Qal’at Ja’bar), κάστρο που βρίσκεται σήμερα στην αριστερή όχθη τής τεχνητής λίνης Άσαντ, δυτικά τής Ράκκα στη Συρία.

[←126]

Ράκκα (Raqqa), το αρχαίο Νικηφόριον.

[←127]

To μεσαιωνικό αραβικό φρούριο Ράχμπα (Al-Rahba) στη Συρία.

[←128]

Το ρωμαϊκό Κιρκέσιον (Circesium), η αραβική Καρκισίγια (al-Qarqisiya), η σημερινή Μπουσάιρα (Al-Busayrah) τής Ανατολικής Συρίας, στη συμβολή των ποταμών Ευφράτη και Χαμπούρ.

[←129]

Άναχ (Anah) ή Άνα (Ana), πόλη τού Ιράκ επί τού Ευφράτη, ακριβώς πριν την προς νότο καμπή τού ποταμού προς Χιτ (Hit).

[←130]

Η Ανμπάρ (Anbar) ήταν αρχαία και μεσαιωνική πόλη στο κεντρικό Ιράκ. Τα ερείπιά της βρίσκονται κοντά στη σύγχρονη Φαλούτζα (Fallujah), 60 χλμ. δυτικά τής Βαγδάτης.

[←131]

Χίλλαχ (Hillah), πόλη στο κεντρικό Ιράκ επί του κλάδου Χίλλα (Hilla) του Ευφράτη, 100 χλμ. νότια τής Βαγδάτης.

[←132]

Κούφα (Kufa), πόλη του Ιράκ, περίπου 170 χλμ. νότια τής Βαγδάτης.

[←133]

Κούρνα (Al-Qurnah ή Qurna), πόλη του νοτίου Ιράκ, 74 περίπου χλμ. βορειοδυτικά τής Βασόρας.

[←134]

Terğil, σήμερα Hazro (K. Schwarz, Osmanische Sultansurkunden, Στουτγκάρδη 1967, 121).

[←135]

Σήμερα Σιλβάν (Silvan), στο παρελθόν Μιγιαφαρκίν (Mîyafarqîn) [αρμ.] και Μαρτυρόπολις.

[←136]

Πρβλ. πιο πάνω την αναφορά τού Χατζή Χαλίφα για εκείνους που πλένονται στις πηγές τού Ευφράτη.

[←137]

[←138]

Το τζέριντ ήταν ακόντιο με αμβλυμένη αιχμή, που χρησιμοποιoύνταν στο ομώνυμο παιχνίδι, από τα πιο δημοφιλή οθωμανικά αθλήματα κατά το δεύτερο μισό του 17ου αιώνα. Το μήκος του ακοντίου κυμαινόταν από 75 έως 150 εκατοστά και εκτινασσόταν από έναν έφιππο προς τον επίσης έφιππο αντίπαλό του. Όπως το πόλο, το παιχνίδι απαιτούσε τρομερές ιππικές δεξιότητες. Απαιτούσε επίσης θάρρος, καθώς οι παίκτες συχνά τραυματίζονταν ή ακόμη και σκοτώνονταν. Οι αντίπαλες ομάδες χωρίζονταν σε δύο εικονικούς στρατούς, με τους ρόλους των διωκτών και των καταδιωκόμενων να εναλλάσσονται μεταξύ τους.

[←139]

[←140]

[←141]

Μάκου στο Ιράν, κοντά στα σύνορα με την Τουρκία.

[←142]

[←143]

Ζενούσε (Zennuse): Ζενέβες (Zeneves) στον von Hammer-Purgstall, σήμερα Ζόνουζ (Zonouz)

[←144]

Τέσουι (Tesuy): Η Τάσουτζ (Tasuj)

[←145]

Μερέντ (Merend): Η Μαράντ (Marand)

[←146]

Σαφίτες είναι οι οπαδοί μιας από τις τέσσερις κύριες παραδοσιακές σχολές ισλαμικού δικαίου των Σουνιτών, η οποία ιδρύθηκε από τον Άραβα λόγιο Μουχάμαντ ιμπν Ιντρίς αλ-Σαφί, μαθητή του Μαλίκ, στις αρχές του 9ου αιώνα. Οι άλλες τρεις σχολές της σουνιτικής νομολογίας είναι η Χανάφι, η Μαλίκι και η Χανμπάλι.

[←147]

Ραφεντίτες (“Απορριπτικοί”) αποκαλούνται οι Σιίτες μουσουλμάνοι που απορρίπτουν (rafḍ) τα χαλιφάτα των δύο πρώτων διαδόχων του προφήτη Μωάμεθ: του Αμπού Μπακρ και του Ομάρ. Όμως πολλοί Σουνίτες μελετητές έχουν δηλώσει ότι ο όρος Ράφιντα δεν μπορεί να εφαρμοστεί στους Σιίτες γενικά, αλλά μόνο σε εκείνους που πιστεύουν στο θείο δικαίωμα του Αλή να διαδεχθεί τον Μωάμεθ και που καταδικάζουν τον Αμπού Μπακρ και τον Ομάρ ως παράνομους ηγέτες της μουσουλμανικής κοινότητας.

[←148]

Ο Ουμάρ ιμπν αλ-Χατάμπ (584–644) διαδέχθηκε το 634 τον Αμπού Μπακρ ως δεύτερος χαλίφης. Στη βιβλιογραφία των Σιιτών ο Ουμάρ αντιμετωπίζεται πολύ αρνητικά και συχνά θεωρείται ως σφετεριστής του δικαιώματος του Αλή στο χαλιφάτο.

[←149]

Τώρα Μαράγε (Maragheh), 120 χλμ νότια της Ταμπρίζ

[←150]

[←151]

Τώρα Άρνταμπιλ

[←152]

Παλάνκα: ξύλινη οχύρωση που χρησιμοποιούσε η Οθωμανική Αυτοκρατορία.

[←153]

Μετζνούν: Τουρκική αναπαράσταση μιας έμμετρης παραδοσιακής αραβικής ιστορίας αγάπης. Ο Κάις, γιος πλούσιου οπλαρχηγού, ερωτεύεται τη Λέιλα και ο έρωτάς του οδηγεί σε κουτσομπολιά που αναγκάζουν την οικογένειά της να τη βγάλει από το σχολείο. Όταν η Λέιλα παντρεύεται έναν άλλον άνδρα, ο Κάις γίνεται ο τρελός Μετζνούν.

[←154]

Ganja στο δυτικό Αζερμπαϊτζάν.

[←155]

Mingecevir στο Αζερμπαϊτζάν.

[←156]

Arash στο Αζερμπαϊτζάν.

[←157]

Ζέιρο: Ο ποταμός Γεράσιος (Ιεράσιος) ή Προύθος (Προύτ)

[←158]

Shamakhi στο Αζερμπαϊτζάν

[←159]

Προς τα βορειοδυτικά, τώρα Σαμπράν. Βλέπε και επόμενη σημείωση.

[←160]

Προς τα δυτικά. Το Μπακού βρίσκεται επί της Κασπίας, η οποία αναπτύσσεται στα ανατολικά του.

[←161]

Αντί για Μπακού γράφει εκ παραδρομής Σαμάχι, το οποίο βρίσκεται στην ενδοχώρα και δεν έχει λιμάνι.

[←162]

Ο Κουρ έρχεται από τα βορειοδυτικά του Μπακού και χύνεται στην Κασπία στα νότιά του.

[←163]

Ο ποταμός Τέρεκ χύνεται στην Κασπία βόρεια (όχι νότια) του Ντερμπέντ.

[←164]

Βορειοδυτικά

[←165]

Χάντι (Khanty) ή Όστγιακ (Ostyak)

[←166]

[←167]

Αχαλτσίχε

[←168]

Η σούρα 108 Αλ-Καουθάρ (Αφθονία) είναι η συντομότερη του Κορανίου. Αποτελείται από τρεις στίχους:

Σου δώσαμε αφθονία.
Προσευχήσου λοιπόν στον Κύριό σου και θυσίασε [μόνο σε Αυτόν].
Πράγματι, ο εχθρός σου είναι ο αποκομμένος.

[←169]

Πασινλέρ

[←170]

Μπαντίλ Τζοβανλί

[←171]

Μεϊνταντζίκ

[←172]

Μιτσινγκίρτ

[←173]

Μπαρντούζ: Σήμερα Γκαζιλέρ, Index Anatolicus, Gaziler – Şenkaya – Erzurum

[←174]

Γκετζκεράν

[←175]

Καρς

[←176]

Umudum mahalle -Yakutiye -Erzurum

[←177]

Σημείωση von Hammer-Purgstal: Βλέπε Ταξίδια του Μόριερ, Πρώτο ταξίδι στην Περσία. Από το Μπουσίρ στο Σιράζ: «Στις δύο η ώρα φτάσαμε στο Αχμαντιέ, στις δύο και μισή περάσαμε μικρό φρούριο που ονομάζεται Χος Αούμπ, όπου μεγάλο πλήθος ανθρώπων περίμενε το πέρασμά μας. (Στο ταξίδι αυτή είναι η πρώτη σημείωση για το ιστικμπάλ, το οποίο τόσο συχνά επαναλαμβάνεται στη μελλοντική πρόοδο της αποστολής, ως τιμητική συνάθροιση που συγκαλείται για να δεχτεί έναν διακεκριμένο ταξιδιώτη και να τον οδηγήσει στο πέρασμά του.) Ήσαν όλοι οπλισμένοι με δόρατα, ντουφέκια με φιτίλια, ξίφη και ασπίδες, και μας έδωσαν δύο βολές ως χαιρετισμό. Στη συνέχεια προχώρησαν προς εμάς και αφού τους ανήγγειλε ο αρζ-μπεγκ, μας ευχήθηκαν επιτυχημένο ταξίδι. Τους απαντήσαμε με τη συνήθη ευγένεια, «Χος αμεντίντ», «Καλώς σας βρήκαμε». Καθώς προχωρούσαμε, μπροστά από την ομάδα μας βάδιζαν οι στρατιώτες. Τους διοικούσε ένας άνδρας έφιππος, κουρελιασμένος, ο οποίος τους κρατούσε ενωμένους με το μαστίγιό του και τους ξεσήκωνε με τη φωνή του εκεί που ήθελε να τρέξουν. Δύο από τους εκλεκτούς του χωριού έκαναν κατορθώματα μπροστά μας πάνω στα αδύνατα άλογά τους και βοηθούσαν να αυξηθεί η υπερβολική σκόνη που μας τύλιγε. Αυτή η ομάδα συμβάδιζε μαζί μας, μέχρι που μας συνάντησε ξανά ένας παρόμοιος οικοδεσπότης, ο συρμός του μικρού στρατού που συνόδευε την υποδοχή μας στο Μποζατζούν. Αυτοί επίσης πυροβόλησαν με τα μουσκέτα τους».

[←178]

[←179]

Τώρα Γιούρτμπασι. Βλέπε Index Anatolicus, Yurtbaşı köy – Refahiye – Erzincan

[←180]

[←181]

[←182]

Πασινλέρ

[←183]

[←184]

Λαοδίκεια Ποντική, σήμερα Λαντίκ (Ladik), 40 χλμ βόρεια της Αμάσειας

[←185]

Λαοδίκεια Κατακεκαυμένη (Laodicea Combusta), σήμερα Λαντίκ (Ladik), 45 χλμ βόρεια του Ικονίου (Konya).

[←186]

[←187]

Σημείωση von Hammer-Purgstal: Αυτός αρχικά ονομαζόταν αναμφίβολα Άλυς, που φαίνεται ότι ήταν το όνομα παλαιότερα, όχι μόνο αυτού του ποταμού, αλλά ολόκληρου του Κιζίλ Ιρμάκ.

[←188]

Βεζίρκιοπρου

[←189]

Γκουμουσχατζηκιόι

[←190]

Εδώ παραλείπονται έξι σελίδες του πρωτότυπου, οι οποίες δίνουν λεπτομερή περιγραφή της πτώσης του Εβλία σε φωλιά ληστών, με επικεφαλής τον Χαϊντέρ-Ζάντε, τον Κατιρτζή-Ζάντε και άλλους ληστές, που κρατούσαν το θύμα τους στου Χατζή-μπαμπά, παλιού κατεργάρη. Οι ληστές, όταν ενημερώθηκαν από τον Εβλία ότι οι πασάδες βρίσκονταν κοντά, έφυγαν, και ο Εβλία κρατούνταν από τον Χατζή-μπαμπά μέχρι να διασωθεί από τους ανθρώπους του και άλλους ενόπλους της συνοδείας του πασά, με τον οποίο μοιράστηκε τα πλούσια δώρα που απέσπασε από τον Χατζή-μπαμπά, αφού ορκίστηκε ότι δεν θα πρόδιδε αυτό το κρησφύγετο των ληστών. Ο Εβλία ενώθηκε και πάλι με τον πασά στο χωριό του Χουσεΐν Αγά.

[←191]

Η περιγραφή των κόλπων καθώς και δύο επιστολές από και προς τον Βάρβαρ Πασά, παραλείπονται εδώ.

[←192]

Ακολουθεί η αφήγηση της πλήρους ήττας του Βάρβαρ από τον Ιπσίρ Πασά, από τον οποίο παγιδεύτηκε, η οποία καταλαμβάνει τρία φύλλα του πρωτοτύπου.